Het leggen van daklinnen

De meeste trams van de leeftijd waar wij ons mee bezig houden hebben een houten dak, belegd met linnen dat met een dikke verfpasta op het hout geplakt wordt en langs de randen met spijkertjes vastgezet.

Als materiaal voor daklinnen kopen wij de zwaarste kwaliteit schilderslinnen uit de kunstschildershandel. Allereerst wordt een lap iets ruim op maat geknipt voor het te leggen gedeelte. Het linnen wordt met een dikke verfpasta ('lijvige verf') op het dak geplakt. Vroeger werd hiervoor loodwit gebruikt, maar dat wordt niet meer verkocht. Tegenwoordig gebruiken we zinkwit, met een beetje siccatief toegevoegd.

De eerste stap is het aanbrengen van een flinke rand verfpasta waar de eerste rand linnen vastgespijkerd gaat worden (in dit voorbeeld van een balkondak werken we van de lichtkap naar de balkonrand).

Dan wordt het linnen op deze verflaag vastgespijkerd (neem de rand uiteraard dubbel tegen uitrafelen). Hiervoor worden kleine kopspijkertjes gebruikt, ook wel in de handel als meubelmakersspijkers of tapijtspijkertjes (Tapeziernägel). Let op de lengte: het dakhout is vaak erg dun, ze mogen er niet doorheen steken!

Dan wordt de lap linnen opgerold zodat de rest van het dak weer vrij komt te liggen. Nu kan het gehele balkondak in de verfpasta gezet worden.

Hierna wordt de lap linnen weer over het ingesmeerde dak uitgerold. Het is belangrijk hierbij alle kreukels eruit te trekken/wrijven. Op deze manier wordt het linnen van de al vastgespijkerde rand af naar voren strakgetrokken, en daarbij ook goed in de verfpasta getrokken.

Dan wordt het linnen rondom aan de dakrand vastgespijkerd. In de dikkere dakrand kan met langere kopspijkertjes gewerkt worden.

Let hierbij op de spijkertechniek: de spijker wordt er een beetje schuin ingezet en tijdens het spijkeren rechtgericht. Hierdoor wordt het linnen als de spijker recht komt nog iets aangespannen (klik op de foto voor een filmpje).

Tot slot wordt, terwijl de verfpasta onder het linnen nog zacht is, een verflaag over het linnen heengesmeerd. Hierdoor vormt zich als het ware één dikke verflaag met het linnen als stevige laag erin.

Als de verflaag droog is, zijn er kleine vezeltjes van het linnen omhoog gaan staan, waardoor het dak ruw als schuurpapier aanvoelt. Dit wordt met een vlak gemaakte puimsteen en gekookte lijnolie gladgeschuurd.

Hierna kan het dak worden geschilderd in de gewenste kleur, zo veel lagen als nodig is om een goede, dichte dekking te krijgen.